wioska

trochę trunków
urwanych
jak lekcja muzyki

i prosta myśl
jestem człowiekiem
istotą stworzoną

do szczęścią
ha! gułupi!
szukaj w stogu siana
igły szczęścia

a szukam
igieł tu od liku
kłuje samo siano
podobnie do igieł

ale nie o to
nie o to drodzy moi
moje kochane kłosy

bo trzeba być igłą
w tym stogu
a nie stogiem

coby w poszukiwaniach
nie być przerzucanym!

żonglerka

o patrzcie!
cyrkowiec
lezie po linie
poci się i drży
a przecież pod nim skocznia

och i orkiestra!
w napięciu
trzęsawisko smyczków
podskoki batuty
burza włosów jej dzierżawcy
a nie grają muzyki mistrzów

o tam!
na widowni siedzi
nikt inny jak poeta!
i w konwulsjach bytu
nerwową ręką zapisuje słowa
tyleż metafor i kruczków
a pisze o niczym innym jak o prostej
tak jak lina i batuta

sztuce życia.